3rdclinic

فوتبالي پزشكي

نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش دوم

نرمش اول
برای حفظ تعادل، نزدیک یک صندلی، میز یا نیمکت بایستید. پاهایتان را به اندازه عرض شانه هایتان باز کنید و مستقیم به جلو نگاه کنید.
به تدریج بر روی انگشتان پایتان بایستید و تا جائی که ممکن است و دردی احساس نکنید پاشنه هایتان را از سطح زمین بالا آورید تا عضلات ساق پاهایتان سفت شوند.
سپس، به آهستگی به وضعیت قبلی باز گردید(پاشنه هایتان بر روی زمین قرار گیرند).
این حر کت را 3 سری و در هر سری 10 بار انجام دهید. یادتان باشد که هر جا احساس درد نمودید نرمش را برای آن روز متوقف کنید.
 نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش دوم.

نرمش دوم
بر روی یک پله بایستید به گونه ای که پاشنه هایتان بیرون از پله و پائین تر از سطح آن قرار گیرند.
سعی کنید به منظور حفظ تعادل، دستتان را به چیزی تکیه دهید.
به آرامی بر روی انگشتان پاهایتان بلند شوید تا جائی که راحت باشید و دردی نداشته باشید.
سپس، به آرامی پائین بیائید.
این حر کت را 3 سری و در هر سری 10 بار انجام دهید.

نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش دوم.
 

نرمش های سوم و چهارم
برای حفظ تعادل، نزدیک یک صندلی، میز یا نیمکت، بر روی یک پا بایستید.
نرمش های اول و دوم را مطابق عکس های زیر، بر روی یک پا انجام دهید.
این نرمش ها را 3 سری و در هر سری 10 بار انجام دهید.

نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش دوم.                                       نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش دوم.
                        


نرمش پنجم
در حالی که وزنه ای را در یک دست دارید بر روی یک پا روی پله بایستید به گونه ای که پاشنه اتان پائین تر از سطح پله قرار بگیرد.
با دست دیگراتان به چیزی تکیه دهید تا تعادل خود را حفظ کنید.
به آرامی بر روی انگشتان پایتان بلند شوید و سپس، به آهستگی به پائین بیائید.
این نرمش را 3 سری و در هر سری 10 بار انجام دهید./دکتر محسن پرورش- تکل سوم.

نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش دوم.

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم مرداد 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش اول

انجام منظم و روزانه کشش های آشیل و عضلات ساق و گرم کردن مناسب پبش از انجام فعالیت ورزشی، نقش بسیار مهمی در پیش گیری از پارگی این تاندون دارند. ولی متأسفانه ورزشکاران غیر حرفه ای و افراد عادی اغلب اوقات از اهمیت آنها غفلت می کنند.

نرمش 1

نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش اول


این نرمش روش مفیدی برای پیش گیری از پارگی تاندون آشیل می باشد. گفتیم که تاندون آشیل عضلات واقع در پشت پا را به استخوان پاشنه متصل می کند.
برای انجام این نرمش به ترتیب زیر عمل کنید:

  • به اندازه طول دست و بازوی خود از دیوار فاصله بگیرید. کف دستان خود را بر روی دیوار قرار دهید.
  • یک پا را عقب تر از پای دیگر قرار دهید به گونه ای که زانوی آن پا راست باشد و پاشنه آن بر روی زمین قرار داشته باشد.
  • به تدریج، آرنج های خود و زانوی پای جلوئی را خم کنید و باسن خود را به سمت دیوار جلو آورید تا جائی که در پشت ساق پای خود احساس کشش کنید.
  • 30 تا 60 ثانیه در این وضعیت باقی بمانید.
  • محل پاهای خود را عوض کنید و نرمش را با پای دیگر تکرار نمائید.
                                     نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش اول                                                               نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش اول



    نرمش 2
    برای این نرمش می توانید از باند مخصوص آن و یا از باندهای کشی نیز استفاده نمائید.
  • مطابق شکل زیر باند را به دور پای خود بیندازید. سپس، پا را به آرامی و تا جائی که بدون درد ممکن است از مچ به پائین و به سمت زمین بفشارید. این حرکت موجب سفت شدن عضله ساق پا می شود.
  • حالا به آرامی پا را به وضعیت شروع نرمش برگردانید.

                                               نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش اول                                    نرمش های ویژه تقویت تاندون آشیل و عضلات پشت ساق پا- بخش اول

    این حرکت را برای هر پا 10 بار انجام دهید و 3 بار در روز آن را تکرار کنید. تأکید می شود که حرکت نباید درد ایجاد کند و هر جا که درد ایجاد شد بیشتر ادامه ندهید.
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم تیر 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم

معاینه
یک پزشک با گرفتن شرح حال از بیمار و معاینه او، می تواند این آسیب دیدگی را تشخیص بدهد.

  • یک آزمایش ساده می تواند نشان دهد که آیا تاندون کاملا پاره شده است یا خیر. در این آزمایش، بیمار بر روی شکم می خوابد و پزشک عضلات پشت ساق پای او را گرفته و می فشارد. در صورتی که تاندون کاملا پاره شده باشد، پا و انگشتان پا کشیده و صاف نمی شوند.

                                     کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم                                                               کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم

  • معمولا نیازی به عکس برداری با اشعه ایکس نیست ولی در موارد مشکل، سونوگرافی یا MRI می توانند به تشخیص کمک کنند.

درمان
هدف درمان بازگرداندن طول و کشش طبیعی تاندون است تا شخص بتواند فعالیت هائی را که پیش از آسیب انجام می داد، از سر بگیرد.
درمان پارگی تاندون آشیل نیاز به محافظت از تاندون و از سر گیری سریع تر حرکات دارد.

  •  اهمیت محافظت از تاندون، دادن زمان کافی به آن برای جوش خوردن و همچنین جلوگیری از آسیب مجدد آن است.
  • اهمیت تسریع در حرکت دادن پا و مچ پا، جلوگیری از خشکی پا و از دست رفتن قدرت عضلانی است.


دو نوع درمان برای پارگی تاندون آشیل وجود دارد: درمان جراحی و درمان غیر جراحی.

  • در هر دو نوع درمان، به طور متوسط 6 هفته باید پای فرد در گچ باشد. گچ بیمار ممکن است در فواصل 4-2 هفته ای تعوض شود تا بتوان برای نزدیک کردن تاندون به وضعیت طبیعی، آن را بیشتر کشش داد.

 کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم

 

  1. در روش جراحی، پوست را در پشت ساق پا شکافته تا به تاندون برسند و سپس دو انتهای پاره شده را به یکدیگر می دوزند.

                                                     کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم                        کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم

  • در روش جراحی، احتمال پارگی مجدد کمتر از روش غیر جراحی است.
  • در روش جراحی، بازگشت فرد به فعالیت های پیش از آسیب دیدگی سریع تر، سطح عملکرد فرد بالاتر و میزان تحلیل عضلانی کمتر است.
  • برای ورزشکاران حرفه ای، کسانی که سطح فعالیت بالائی دارند، کسانی که در آنها تأخیر در تشخیص و درمان وجود داشته است و در کسانی که پارگی مجدد تاندون اتفاق افتاده است، درمان جراحی روش انتخابی است.

      2. در روش غیر جراحی مدت قرار داشتن پا در گچ خیلی طولانی تر است و از بریس ها و وسایل ارتوپدی و درمان فیزیکی استفاده می شود.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت دوم

  • این روش با خطر کشیده شدن و دراز شدن بیش از اندازه طبیعی تاندون و کشش ناکافی آن همراه است.
  • بی حرکتی طولانی مدت در این روش می تواند به ضعف عضلانی بیشتری از روش جراحی منجر شود.
  • احتمال پارگی مجدد در این روش بیشتر از روش ترمیم جراحی است.
  • روش غیر جراحی اغلب برای افراد غیر ورزشکار یا کسانی که سطح عمومی فعالیت پائینی دارند، استفاده می شود. افراد مسن و همچنین آنهائی که بیماری های دیگری دارند نیز کاندید روش غیر جراحی هستند.(ادامه دارد)
+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم تیر 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

پارگی تاندون آشیل- قسمت اول

تاندون آشیل یا زردپی آشیل Achilles Tendon، یک نوار طنابی شکل سفید رنگ است که در پشت ساق پا قرار دارد و دو عضله پشت ساق پا را به نام گاستروکنمیوس Gastrocnemius (در تلفظ این نام حرف "ک" ساکن و حرف "ن" با کسره است) و سولئوس Soleus، به استخوان پاشنه پا (کالکانئوس) متصل می کند.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول             کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول

قبلا اشاره کردیم که تاندون ها عضلات را به استخوان ها وصل می کنند و به این ترتیب انقباض عضلات از طریق آنها به استخوان ها و مفاصل منتقل می شود و یک حرکت انجام می شود. هنگامی که عضله پشت ساق پا منقبض می شود، تاندون آشیل سفت می شود و پاشنه پا را می کشد. در نتیجه، شما می توانید پای خود را به حالت مستقیم و کشیده در آورید و بر روی نوک انگشتان خود بایستید، بدوید و بپرید. بنا بر این، تاندون آشیل برای فعالیت هائی مانند راه رفتن، دویدن و پریدن بسیار ضروری است. پارگی کامل تاندون آشیل که معمولا در حدود 5-2 سانتیمتری بالای استخوان پاشنه پا اتفاق می افتد و "پارگی تاندون آشیل Achilles tendon rupture" خوانده می شود.


علل
شایع ترین مکانیسم های این آسیب عبارتند از راست و کشیده شدن ناگهانی و قدرتمند پا و یا خم شدن ناگهانی و قدرتمند پا. علت دیگر این پارگی می تواند وارد آمدن ضربه مستقیم به تاندون آشیل باشد.


در ورزش کاران این آسیب در ورزش هائی اتفاق می افتد که نیازمند سرعت گیری های ناگهانی یا کاهش سرعت ناگهانی و پرش می باشد مانند فوتبال، دو و بسکتبال. در چنین وضعیت هائی، نیروی اعمال شده بر تاندون بیشتر از قدرت خود تاندون است.


پارگی تاندون آشیل در افراد غیر ورزشکاری که آمادگی جسمانی ندارند و بدون گرم کردن و کشش صحیح و کافی به ورزش می پردازند نیز شایع است. این افراد که آسیب قبلی یا مشکلی در ساق پایشان نداشته اند بدون آماده سازی صحیح به انجام ناگهانی فعالیتی ورزشی می پردازند و در معرض آسیب به تاندون آشیل می باشند.
نکته مهم برای پیشگیری از این آسیب دیدگی، آماده سازی، گرم کردن و کشش عضلات و تاندون آشیل پیش از انجام حرکات ورزشی است که در افراد غیر ورزشکار به ندرت به آن توجه می شود.


علائم پارگی تاندون آشیل

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول


 
-    علامت کلاسیک پارگی تاندون آشیل این است که فرد احساس می کند که به پشت پایش ضربه ای محکم یا گلوله خورده است.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول
 

-    اغلب فرد یک صدای "پاپ" را می شنود و بلافاصله درد شدیدی احساس می کند. در این حالت، فرد می تواند با لنگیدن راه برود ولی نمی تواند بدود، از پله بالا برود یا بر روی انگشتان پایش بایستد.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول
                    

-    به دنبال این پارگی، تورم و کبودی نیز ممکن است بوجود آیند.

تاندون آشیل یا زردپی آشیل Achilles Tendon، یک نوار طنابی شکل سفید رنگ است که در پشت ساق پا قرار دارد و دو عضله پشت ساق پا را به نام گاستروکنمیوس Gastrocnemius (در تلفظ این نام حرف "ک" ساکن و حرف "ن" با کسره است) و سولئوس Soleus، به استخوان پاشنه پا (کالکانئوس) متصل می کند.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول             کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول

قبلا اشاره کردیم که تاندون ها عضلات را به استخوان ها وصل می کنند و به این ترتیب انقباض عضلات از طریق آنها به استخوان ها و مفاصل منتقل می شود و یک حرکت انجام می شود. هنگامی که عضله پشت ساق پا منقبض می شود، تاندون آشیل سفت می شود و پاشنه پا را می کشد. در نتیجه، شما می توانید پای خود را به حالت مستقیم و کشیده در آورید و بر روی نوک انگشتان خود بایستید، بدوید و بپرید. بنا بر این، تاندون آشیل برای فعالیت هائی مانند راه رفتن، دویدن و پریدن بسیار ضروری است. پارگی کامل تاندون آشیل که معمولا در حدود 5-2 سانتیمتری بالای استخوان پاشنه پا اتفاق می افتد و "پارگی تاندون آشیل Achilles tendon rupture" خوانده می شود.


علل
شایع ترین مکانیسم های این آسیب عبارتند از راست و کشیده شدن ناگهانی و قدرتمند پا و یا خم شدن ناگهانی و قدرتمند پا. علت دیگر این پارگی می تواند وارد آمدن ضربه مستقیم به تاندون آشیل باشد.


در ورزش کاران این آسیب در ورزش هائی اتفاق می افتد که نیازمند سرعت گیری های ناگهانی یا کاهش سرعت ناگهانی و پرش می باشد مانند فوتبال، دو و بسکتبال. در چنین وضعیت هائی، نیروی اعمال شده بر تاندون بیشتر از قدرت خود تاندون است.


پارگی تاندون آشیل در افراد غیر ورزشکاری که آمادگی جسمانی ندارند و بدون گرم کردن و کشش صحیح و کافی به ورزش می پردازند نیز شایع است. این افراد که آسیب قبلی یا مشکلی در ساق پایشان نداشته اند بدون آماده سازی صحیح به انجام ناگهانی فعالیتی ورزشی می پردازند و در معرض آسیب به تاندون آشیل می باشند.
نکته مهم برای پیشگیری از این آسیب دیدگی، آماده سازی، گرم کردن و کشش عضلات و تاندون آشیل پیش از انجام حرکات ورزشی است که در افراد غیر ورزشکار به ندرت به آن توجه می شود.


علائم پارگی تاندون آشیل

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول


 
-    علامت کلاسیک پارگی تاندون آشیل این است که فرد احساس می کند که به پشت پایش ضربه ای محکم یا گلوله خورده است.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول
 

-    اغلب فرد یک صدای "پاپ" را می شنود و بلافاصله درد شدیدی احساس می کند. در این حالت، فرد می تواند با لنگیدن راه برود ولی نمی تواند بدود، از پله بالا برود یا بر روی انگشتان پایش بایستد.

کلینیک سوم- پارگی تاندون آشیل- قسمت اول
                    

-    به دنبال این پارگی، تورم و کبودی نیز ممکن است بوجود آیند.

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم تیر 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

پیچ خوردگی مچ پا Ankle Sprain- قسمت سوم

آموزش تعادل


بهبودی پس از پیچ خوردگی مچ پا و پیشگیری از وقوع مجدد آن اغلب بیشتر از افزایش نیروی بدنی، به تمرین و آموزش تعادل نیاز دارد.
اصطلاح "پروپریوسپشن proprioception" به معنی احساس موقعیت مفصل است. داشتن تعادل به غیر از حس بینائی و  گوش داخلی، به آگاهی فرد از موقعیت قرارگیری مفاصل در فضا بستگی دارد. در حرکات روزمره ما و حرکات ورزشی، از طریق گیرنده هائی که در مفاصل وجود دارند و سیگنال های ارسالی از آنان، به طور دائم وضعیت قرار گیری مفاصل بدن در فضا به مغز گزارش داده می شود. ضعیف بودن تعادل یک شاخص خوب پیش بینی کننده پیچ خوردن مچ پا در آینده می باشد در نتیجه، تقویت تعادل در بازتوانی پس از آسیب مچ پا و همچنین پیشگیری از آن ضروری است. در این قسمت چند حرکت ساده ولی بسیار مفید ارائه می گردد که به کار گیری آنها برای فوتبالیست ها در هر سطحی توصیه می گردد:


تمرین 1- بر روی یک پا بایستید و پای دیگر را به طوری که با زمین و پای اول تماس پیدا نکند، بالا نگه دارید. 15 ثانیه در این وضعیت باقی بمانید. این تمرین باعث تقویت گیرنده های پروپریوسپشن در مچ پا می شود. با بستن چشم هایتان می توانید سختی تمرین و تأثیر آن را بیشتر کنید.

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا   Ankle Sprain- قسمت سوم.


تمرین 2- با ایستادن بر روی پائی که مچ آن پیچ خورده بوده است، تمرین قبلی را انجام دهید، و در همان حال با پائی که بر روی زمین قرار ندارد به یک توپ فوتبال ضربه بزنید.


تمرین 3- شئی (مثلا یک توپ فوتبال) را در فاصله نیم تا یک متری خود و در سمت چپ پای چپ خود بر روی زمین قرار دهید.
o    بر روی پای چپ خود بایستید و پای راست را از روی زمین بلند کنید.
o    به آهستگی زانوی چپ خود را خم کنید و تنه خود را پائین آورید.
o    دست راست خود را دراز کنید و آن شیئ را لمس کنید.
o    به طور همزمان، با اندکی راست کردن پای راست خود، تعادلتان را حفظ کنید.

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا   Ankle Sprain- قسمت سوم.
o    دقت کنید که زانوی چپ شما بالا و در امتداد پای چپتان قرار داشته باشد و نه جلوتر از آن.
o    پس از لمس شیئ، مکثی کرده و به نقطه اول باز گردید.
o    این تمرین را 10-5 انجام داده و سپس با پای دیگر آن را تکرار کنید.

دو بار متوالی این تمرین را انجام دهید.

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم تیر 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

پیچ خوردگی مچ پا Ankle Sprain - بخش دوم

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا  Ankle Sprain - بخش دوم

 

پیچ خوردگی های مچ پا به سه درجه تقسیم می شوند:


درجه 1: تورم اندک است. لیگامان ها کشیده شده اند ولی پاره نشده اند. تحمل وزن بر روی پای آسیب دیده امکان پذیر است.
درجه 2: تورم زیادتر است. پارگی نا کامل لیگامان ها وجود دارد. هنگام تحمل وزن، درد در مچ پا وجود دارد.

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا  Ankle Sprain - بخش دوم       
درجه 3: تورم شدید است. پارگی کامل لیگامان وجود دارد. در رفتگی مفصل مچ پا ایجاد شده است و تحمل وزن بر روی پای آسیب دیده ممکن نمی باشد.


درمان
به دنبال پیچ خوردگی مچ پا، اقدام سریع درمانی اهمیت دارد.

1-    RICE
 

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا  Ankle Sprain - بخش دوم          کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا  Ankle Sprain - بخش دوم


اولین اقدام انجام دستورالعمل RICE است یعنی: ااستراحت مچ پا، یخ درمانی، فشار و بالا آوردن مچ پا.



2-    داروهای ضد درد

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا  Ankle Sprain - بخش دوم


 •    استامینوفن
•    "داروهای ضد درد و ضد التهاب" مانند ایبوپروفن، پیروکسیکام، ناپروکسن یا دیکلوفناک در 10-7 روز اول برای کاهش درد و التهاب سودمند هستند.
توجه: در صورت زیاد بودن کبودی در مچ پا، در 48-24 ساعت اول از "داروهای ضد درد و ضد التهاب" استفاده نکنید زیرا می توانند باعث افزایش خونریزی درون مفصل شوند.
داروی جدیدی از این دسته "موبیک Mobic" نام دارد و گزارش شده است که مؤثر بوده و دارای میزان پائینی از عوارض نسبت به داروهای دیگر است.

3- از سر گیری حرکت مفصل
-    پس از چند روز اول فرد باید به تدریج و تا جائی که درد ایجاد نشود، به دنبال تحمل وزن کامل بر روی پای آسیب دیده باشد.
-    حرکات چرخشی مچ پا به سمت داخل یا خارج می توانند در اوائل درمان آغاز شوند. یک تمرین خوب برای شروع بازتوانی، کشیدن حروف الفبا با انگشتان پا است.


توجه: همیشه وبه منظور یک معاینه و تشخیص دقیق با یک پزشک مشورت کنید.

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم تیر 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

پیچ خوردگی مچ پا Ankle Sprain - بخش اول

پیچ خوردگی مچ پا یک آسیب شایع در میان فوتبالیست ها است که منجر به کشیده شدن یا پاره شدن لیگامان های اطراف مفصل مچ پا می گردد. اشاره شد که پیچ خوردگی یعنی کشیده شدن یا پاره شدن لیگامان ها و شایع ترین نوع پیچ خوردگی مچ پا، ناشی از "اینورسیون یا چرخش به داخل" می باشد.  توضیح: در اثر چرخش مچ پا به داخل، لیگامان های بخش مخالف یعنی بخش بیرونی مچ پا دچار کشیدگی یا پاره شدگی می شوند.

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا   Ankle Sprain
 
بد نیست بدانیم که در پیچ خوردگی مچ پا، شایع ترین لیگامانی که دچار آسیب می شود "لیگامان تالوفیبولار" است. می دانیم که لیگامان ها دو استخوان را به یکدیگر متصل می کنند و معمولا نام آنها ترکیبی است از نام دو استخوانی که به هم وصل می کنند. لیگامان تالوفیبولار دو استخوان تالوس (استخوان مچ پا) و فیبولا (استخوان نازک نی در ساق پا) را به هم متصل می کند. لیگامان دیگری که می تواند در این آسیب دچار کشیدگی شود "لیگامان کالکانئو فیبولار" است که استخوان کالکانئوس (استخوان پاشنه) را به استخوان فیبولا (استخوان نازک نی در ساق پا) وصل می کند. این دو لیگامان در شکل زیر نشان داده شده اند.

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا   Ankle Sprain 
توجه کنید که این دو لیگامان در سطح بیرونی مچ پا قرار دارند و در هنگام چرخیدن شدید و ناگهانی مچ پا به سمت داخل کشیده می شوند که در صورت شدید بودن کشیدگی می توانند دچار پارگی نیز شوند.


علل Ankle Sprain

شایع ترین علت پیچ خوردگی مچ پا، اعمال وزن به پا در زمانی است که پا به سمت داخل یا خارج چرخیده باشد. چنین وضعیتی، بیشتر در هنگام دویدن یا پریدن بر روی یک سطح ناهموار ایجاد می شود. در سطوح ناهموار پا به داخل یا به بیرون می چرخد و لیگامان های سمت مخالف کشیده می شوند. همچنین در هنگام قرار گرفتن پای یک بازیکن بر روی پای بازیکن دیگر نیز مچ پا می تواند دچار پیچ خوردگی گردد.

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا   Ankle Sprain
 
علائم:

کلینیک سوم: پیچ خوردگی مچ پا   Ankle Sprain

به دنبال پیچ خوردن مچ پا، درد و تورم در مچ ایجاد می شود. در موارد شدید، کبودی ناشی از خون ریزی داخل مچ پا نیز دیده می شود.

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام خرداد 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

پیچ خوردگی و کشیدگی

پیش از پرداختن به آسیب های گوناگون رایج در فوتبال، ابتدا با اصطلاحات پیچ خوردگی و کشیدگی آشنا شویم.

لیگامان یا رباط Ligament

پیچ خوردگی و کشیدگی

لیگامان، یک بافت نواری شکل ضخیم است که دو یا چند استخوان را به یکدیگر متصل می کند. در واقع، لیگامان ها کمک می کنند که استخوان های بدن در محل ها و امتداد طبیعی خود نگاه داشته شوند. لیگامان هائی که به طور رایج آسیب می بینند در مچ پا، مچ دست و زانو قرار دارند.

تاندون یا وتر Tendon

پیچ خوردگی و کشیدگی

وترها، عضلات را به استخوان ها متصل می کنند. وقتی که یک عضله منقبض می شود موجب کشیده شدن تاندون خود شده که آن هم باعث به حرکت در آمدن استخوان می گردد.



تفاوت بین پیچ خوردگی و کشیدگی

پیچ خوردگی و کشیدگی
پیچ خوردگی یا Sprain- یک آسیب مفصلی است که در آن لیگامان ها دچار کشیدگی یا پارگی می شوند که ممکن است همراه با در رفتگی ناکامل استخوان هم باشد.
کشیدگی یا Strain- یک آسیب عضلانی است که در آن عضله یا تاندون دچار کشیدگی یا پارگی می شود. بر خلاف پیچ خوردگی آسیبی به مفصل و لیگامان نمی رسد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم خرداد 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

ماساژ یخ

در آموزش روش RICE در برخورد با آسیب دیدگی های فوتبال، گفته شد که اعمال سرما یا یخ بر یک بافت نرم آسیب دیده، از طریق کاهش جریان خون به ناحیه آسیب دیده، به کاهش تورم و التهاب در آن ناحیه کمک می کند. یخ همچنین، موجب تسکین موقت درد پس از یک آسیب حاد می گردد. نکته مهم این است که ماساژ یخ در 48 ساعت و به ویژه 24 ساعت اول پس از ایجاد آسیب، قبل از اینکه التهاب پیشرفت کند، انجام شود.

ماساژ یخ
ماساژ یخ، بهترین روش استفاده از یخ در آسیب دیدگی ها می باشد.

احتیاطات اولیه
در موارد زیر از ماساژ یخ استفاده نکنید و به پزشک مراجعه نمائید:
•    آسیب های خیلی شدید
•    زخمی که در حال ترمیم است
•    ناحیه ای که تحت پرتو درمانی قرار دارد
•    در صورتی که هنگام استفاده از یخ درد افزایش یابد


وسایل مورد نیاز:
•    لیوان کاغذی
•    یک حوله یا پارچه تمیز

 

  • یک یا چند لیوان کاغذی را تا سه چهارم آن از آب پر کنید. لیوان ها را در فریزر بگذارید تا یخ ببندند و همیشه آماده داشته باشید.

            در هنگام آسیب دیدگی، یک لیوان یخ زده را برداشته، حدود 2-1 سانتی متر از لبه بالائی آن را دور تا دور بریده تا قسمتی از یخ در دسترس قرار گیرد. نکته: بهتر است قسمت بیرون قرار گرفته یخ را زیر آب بگیرید تا هرگونه ناصافی در سطح آن از بین برود.

ماساژ یخ

 ماساژ یخ

  • ناحیه آسیب دیده و دردناک را لخت کنید. در صورت نیاز، حوله ای را زیر ناحیه ای که می خواهید با یخ ماساژ بدهید بگذارید تا آب ناشی از ذوب یخ را جذب کند.
  • در وضعیت راحتی قرار بگیرید و در صورت امکان، ناحیه آسیب دیده بالاتر از سطح قلب شما قرار داشته باشد.
    پارچه ای را به دور قسمت انتهائی لیوان که در دستتان قرار می گیرد بپیچید تا از سرد شدن دستانتان در هنگام نگاه داشتن لیوان جلوگیری کند.

 

  • با استفاده از حرکات دورانی، یخ را بر روی ناحیه آسیب دیده بمالید. یخ را در یکجا نگاه ندارید.
  • ماساژ یخ
  • دقت کنید که هر نوبت استفاده از یخ بیشتر از 10 دقیقه نباید باشد. توصیه مهم در اینجا این است که بجز در مواردی که زیر نظر متخصصین مربوط مانند پزشک، فیزیوتراپیست، پرستار و غیره هستید، هر نوبت از ماساژ یخ شما بیشتر از 7-5 دقیقه نباشد. رعایت این نکته به منظور جلوگیری از آسیب رسیدن به پوست، بسیار مهم است.

در هنگام ماساژ یخ، شما چهار حس را تجربه خواهید کرد:
سرما: در ابتدای اعمال یخ، احساس سرما در ناحیه خواهید کرد.
سوزش: پس از چند دقیقه، شما احساس سوزش خواهید داشت.
درد: پس از حدود پنج دقیقه، احساس درد خواهید کرد. در این موقع، پوست شما ممکن است قرمز شود.
کرختی: به ماساژ یخ ادامه دهید تا هنگامی که احساس سوزش بر طرف شود و در ناحیه احساس کرختی کنید.

توجه: پس از ایجاد کرختی بهتر است یخ درمانی متوقف شود.

 

  • همراه با آب شدن یخ، به تدریج بقیه محیط لیوان را پاره کنید تا میزان کافی از یخ برای ادامه ماساژ در دسترس قرار بگیرد.
  • پس از هر نوبت ماساژ یک ساعت به پوست اجازه دهید تا به درجه حرارت طبیعی برگردد. تکرار این چرخه به دفعات مختلف باعث می شود که بدون آسیب رساندن به پوست، دمای عضله و بقیه بافت های نرم را کاهش دهید.
  • تعداد دفعات انجام ماساژ یخ به عواملی مانند میزان درد و تورم شما، شدت ضایعه و ترجیح شخصی شما دارد لیکن، به عنوان یک راهنمائی کلی، تکرار ماساژ یخ به میزان 3 تا 5 بار در روز طی 24 تا 48 ساعت اول، مفید است.

یادآوری: در صورت نداشتن لیوان کاغذی محتوی آب یخ زده، می توانید از یک بسته نخود یا سبزیجات یخ زده داخل فریزر استفاده کنید فقط برای جلوگیری از خراشیدن پوست، آن بسته را داخل یک پارچه نازک بپیچید.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم خرداد 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

رویکرد اولیه صحیح به آسیب دیدگی های فوتبال

در اولین بخش از کلینیک سوم، درمان اولیه و برخورد صحیح با آسیب های فوتبالی معمول توضیح داده می شود که کمک بسیاری به جلوگیری از پیشرفت آسیب دیدگی و همچنین بهبود سریع تر آن می کند.

درمان آسیب های ورزشی
در صورت اینکه دچار آسیب دیدگی از قبیل کشیدگی، پیچ خوردگی، یا پارگی عضله شدید، انجام فوری کمک های اولیه می تواند در جلوگیری از ایجاد عوارض بعدی و همچنین کمک به ترمیم و بهبود سریع تر، خیلی مفید باشد.
در هنگام آسیب دیدگی، این کلمه مخفف را به خاطر داشته باشید: RICE. این کلمه، از حروف اول چهار کلمه تشکیل شده است که در زیر می آیند و به کار بردن فوری آن می تواند درد را تسکین داده، تورم را کاهش دهد و از بافت های آسیب دیده محافظت نماید که همه اینها باعث تسریع ترمیم آسیب می شود.
هنگامی که یک آسیب ورزشی برایتان رخ می دهد، ناحیه آسیب دیده ممکن است کبود شود، متورم گردد یا خونریزی کند (خونریزی خارجی یا داخلی) و دچار التهاب شود. در طی روند ترمیم، بافت آسیب دیده با کلاژن جایگزین می گردد که به آن بافت جوشگاه یا اسکار scar گفته می شود. در اکثر موارد آسیب های فوتبال، پیش از بازگشتن به تمرین و مسابقه نیاز است که بافت به طور کامل ترمیم یابد.

روش RICE برای درمان آسیب حاد

Rest استراحت- در هنگام آسیب دیدگی بلافاصله از ادامه بازی دست بکشید و استراحت کنید (در صورت نیاز به پزشک مراجعه نمائید). استراحت بلافاصله پس از آسیب دیدگی به دو دلیل اهمیت دارد: اول، استراحت برای محافظت از عضله، تاندون، لیگامان یا هر بافت آسیب دیده، در برابر آسیب بیشتر، حیاتی است. دوم، بدن شما به منظور داشتن انرژی لازم برای ترمیم مؤثر، نیاز به استراحت دارد.

Ice یخ- اعمال "سرما درمانی"، بهترین درمان فوری برای آسیب های حاد است زیرا تورم و درد را کاهش می دهد. سرما یک منقبض کننده عروقی است که موجب تنگ شدن عروق خونی و کاهش خونریزی داخلی در ناحیه آسیب می شود. برای سرد کردن ناحیه آسیب دیده، از یک کیسه یخ یا حتی یک بسته نخود، سبزی یا گوشت یخ زده در فریزر که داخل یک حوله نازک پیچیده شده است، استفاده کنید.
سرما موجب تسکین کوتاه مدت درد می شود. همچنین، سرما با کاهش جریان خون به ناحیه آسیب دیده موجب کاهش تورم می گردد. به یاد داشته باشید که هرگز در هر نوبت به مدت بیشتر از 15-10 دقیقه مداوم یخ را بر روی ناحیه آسیب دیده قرار ندهید. استعمال یخ به مدت بیشتر از این می تواند موجب آسیب به پوست شما شود. بهترین روش عبارت است از: استفاده از کمپرس سرد به مدت 15 دقیقه و سپس برداشتن آن به مدت حداقل 20 دقیقه به منظور اجازه دادن به بازگشت دمای پوست به حالت عادی پیش از اعمال دفعات بعدی یخ می باشد.

Compression فشار- تورم که باعث کند شدن روند ترمیم می شود و اعمال فشار به کاهش تورم کمک می کند. اعمال فشار می تواند به احساس تسکین درد نیز کمک کند. یک راه ساده برای اعمال فشار، بستن یک بانداژ به دور قسمت متورم است. توجه: در صورتی که در زیر بانداژ احساس ضربان می کنید یا اگر احساس می کنید که بانداژ خیلی محکم است، آن را باز کنید و شل تر ببندید.

Elevation بالا بردن- بالا قرار دادن قسمت آسیب دیده تورم را کاهش می دهد. بالا بردن عضو زمانی بیشترین تأثیر را دارد که قسمت آسیب دیده بالا تر از سطح قلب قرار گیرد. برای مثال، اگر مچ پایتان آسیب دیده است، بر روی تخت دراز بکشید و پایتان را بر روی یک یا دو بالش قرار دهید.

بعد از یک تا دو روز انجام RICE، بسیاری از کشیدگی ها و پارگی های لیگامانی یا تاندونی یا عضلانی شروع به التیام می کنند. اما، در صورت اینکه پس از 48 ساعت درد یا تورم کاهش پیدا نکرد بسته به شدت علائم اتان به پزشک خود یا به بخش اورژانس یک بیمارستان مراجعه کنید.
با شروع روند التیام، ماساژ خیلی ملایم می تواند باعث بهبود فرآیند تشکیل بافت اسکار، کاهش زمان التیام و کاهش احتمال عود آسیب شود.
بعد از اینکه تورم از بین رفت، کشش ملایم را می توان آغاز کرد. سعی کنید از تمام دامنه حرکت مفصل یا عضله استفاده کنید ولی بسیار مراقب باشید که در هنگام حرکت عضو فشار وارد نیاورید وگرنه خطر آسیب دوباره به آن ناحیه را خواهید داشت. یادتان باشد که یک حرکت کششی هرگز نباید درد ایجاد کند.
بعد از تمام شدن فاز حاد ضایعه و از بین رفتن تورم و توقف خونریزی، اعمال گرما می تواند مفید باشد. گرمای جریان خون به ناحیه آسیب دیده را افزایش داده و روند التیام را تسریع می کند.
در آخر، پس از التیام آسیب، می توان ورزش های قدرتی را با وزنه های سبک شروع کرد.

خلاصه آنچه که باید در تمام آسیب های بافت نرم انجام دهید:
1-    بلافاصله فعالیت مربوطه را متوقف کنید.
2-    قسمت آسیب دیده را با یک بانداژ فشاری ببندید.
3-    به مدت 15-10 دقیقه بر روی ناحیه آسیب دیده یخ بگذارید ( از یک کیسه یخ خرد شده یا یک کیسه سبزیجات یخ زده در فریزر استفاده کنید). پیش از استعمال مجدد یخ اجازه دهید که ناحیه مورد نظر کاملا گرم شود.
4-    به منظور کاهش تورم، قسمت آسیب دیده را بالاتر از سطح قلب قرار دهید.
5-    در هر آسیب جدی، برای تشخیص مناسب به پزشک مراجعه کنید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم خرداد 1389ساعت   توسط دكتر محسن پرورش  | 

مطالب قدیمی‌تر